Tajemnica trzynastego piętra & Magiczne kino - Joanna Kmieć

Mam pewien sekret. Znam Dobrą Wróżkę:-)
Dobra Wróżka pracuje w wydawnictwie „Akapit Press” i swoją czarodziejską różdżką sprawia, że moje życie literackie jest po prostu o niebo fajniejsze i milsze. W ubiegłym roku Dobra Wróżka podsunęła mi sporo fantastycznych książek, które zostaną w mojej biblioteczce za zawsze.
Pod koniec ubiegłego roku dostałam kolejny podarek-dwie książki Pani Joanny Kmieć.
Nie znałam wcześniej tej Autorki, dlatego byłam szalenie ciekawa, co kryje się za tymi szalonymi, kolorowymi okładkami, które przypominają mi stare, dobre czasy „Bolka i Lolka”. Ciepłe barwy, gruba kreska i dwoje Dzieciaków, które już na pierwszy rzut oka wyglądają na ciekawe świata.
„Tajemnica trzynastego piętra” i „Magiczne kino” pochłonęłam w jedno popołudnie.
Siedmioletni Oliwier i jego jedenastoletnia kuzynka Tosia to bardzo zgrany duet. Oczywiście zdarza się, że nie jest im ze sobą po drodze, szczególnie gdy przyjrzymy się ich zainterweniowaniom (ach, te dziewczyńskie umiłowanie romansideł i wzdychanie do przystojnych aktorów!!), jednak w sytuacjach kryzysowych potrafią świetnie odnaleźć wspólny język i stawić czoła przeciwieństwom losu!!
Od siedemnastu lat pracuję z Dziećmi w wieku szkolnym i powiem Wam jedno – te powieści z pewnością trafią w ich gust! To ten rodzaj literatury, do którego nikogo nie trzeba będzie przymuszać, ponieważ już po przeczytaniu pierwszych kilku stronach zapomina się o całym świecie!
Lekki, zabawny język i doskonałe prowadzenie akcji sprawi, że nikt nie będzie marudził w trakcie lektury. Z punktu widzenia nauczyciela istotny jest także wyraźny przekaz społeczny. Książki Joanny Kmieć promują przyjaźń, koleżeństwo i … uśmiech w kontaktach z innymi ludźmi!
To co wyróżnia przygody Oliwiera i Tosi to ilustracje. Autorka nie tylko stworzyła fabułę, ale i zadbała o to, by własnoręcznie wykonane rysunki stanowiły jej dopełnienie. Zdecydowanie przyciągają wzrok i w bezpośredni sposób korespondują z treścią. Moim ulubieńcem jest rysunek przedstawiający Trollorodzinę („Tajemnica trzynastego piętra” s.46). Jest on tak sugestywny, że już nigdy więcej nie spojrzę na mopy do mycia podłóg w ten sam sposób co wcześniej!! Dla mnie już zawsze pozostaną one żywymi istotami!
Wkrótce rozpoczynają się ferie zimowe. Zadbajcie, aby Dzieciaki nie spędziły ich tylko przed ekranami komputerów, konsoli, czy tabletów..
Detektywistyczne przygody (zapomniałam dodać, że w każdej części zawarta jest intrygująca zagadka do rozwiązania!!) kuzynostwa niech pochłoną Dzieci w młodszym wieku szkolnym. Jestem pewna, że uczniowie trzeciej klasy przeczytają je samodzielnie, a młodsze z niewielką pomocą opiekunów będą bawiły się równie fantastycznie!



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Boski znak - Krzysztof Bochus

Cisza białego miasta - Eva Garcia Saenz de Urturi

Kwadrans - Emilia Kiereś

Na moment przed świtem & Ostatnia iskra nadziei - Magdalena Wala