Rozdroża - Sabina Waszut



Rozdroża.
Kim jestem?
Dzieckiem dymiących kominów, kopalni, powietrza tak ciężkiego, że trudno wciągnąć je w płuca. Jestem potomkiem szarości osiadającej na parapetach grubą warstwą bez ostrzeżenia, bez przerwy i bez umiaru. Familoków, które przypominają o tym co było, jest i będzie. Nie ważne jak wiele nowoczesnych osiedli znajdzie się między nimi, one egzystują wciąż na obrzeżach naszej świadomości.
My dzieci Sląska.
Stoimy na rozdrożach naszych wyborów.
Dla jednych zbyt niemieccy, dla drugich zbyt polscy.
Dziesiątkują nas nasze decyzje.
Kim jestem?
Zapytaj lepiej, w którym momencie historii...
Jestem Zosią, czy Sophie?
Jak mam odmieniać przez wieki swój los, by pozostać w zgodzie z własnym odbiciem?
Czy mam prawo zapomnieć o tym, że żyję na pograniczu cudzych wyborów?
Czarne złoto wyrywane regularnie od lat z serca naszej ziemi, przeliczane na zyski i dochody innych. Karta przetargowa, która nie jeden raz obróciła się przeciwko nam samym.
Wciskamy przeszłość do kieszeni, nie mogąc odnaleźć właściwych odpowiedzi.
A przecież liczy się człowiek.
Krew płynąca w żyłach skażonych kopalnianym zaduchem.
Nie ważne jak daleko wyjedziesz, czy zapomnisz.
Ona gdzieś tam w tobie jest.
Twoja tożsamość.




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

PODZIĘKOWANIA !

Morderstwa w Somerset - Anthony Horowitz

REPORTAŻ : Głośnik w głowie - Aneta Pawłowska-Krać. Opinia Marii

Żądło - Paul Murray

Naznaczony - Robert Galbraith

Tańczące filiżanki - Natasza Socha

Kwadrans - Emilia Kiereś

Enola Holmes. Tom 3. Sprawa złowieszczych bukietów - Nancy Springer

Nasze niebo - Sylwia Kubik

Święto Karkonoszy - Sławek Gortych