Deniwelacja - Remigiusz Mróz



Remigiusz Mróz jest z mojego punktu widzenia pisarzem szczególnym. Raz, że dba o kulturę słowa i jego prace są estetyczne i miłe w odbiorze, a dwa, że fantastycznie radzi sobie z budowaniem męskich bohaterów.
Trzeci plus to tło, które z biegiem czasu zaczyna mieć dla mnie niemałe znaczenie i na które zaczynam zwracać coraz większą uwagę. Góry wyrażone słowami tego pisarza budzą we mnie spokój i przyjemność płynącą z każdego przeczytanego słowa.
Przechodząc jednak do meritum stanowiącego niewątpliwie najważniejszą część mojej wypowiedzi tutaj, życzyłabym sobie, aby komisarz Forst zamilkł. Nie, nie rozumiem potrzeby kontynuacji tej historii, sądzę, że ostatnie słowo zostało już wypowiedziane i resztę wolałabym zostawić wyobraźni odbiorcy. Lepiej pozostawić po sobie niedosyt, a nie przesyt, który pojawił się już po pierwszych kilkunastu stronach.
Nie wiem, czy przeczytam kolejną, obiecaną w epilogu część, ponieważ nie chciałabym zaburzyć pozytywnego wspomnienia po bestii z Giewontu oraz jej świcie.
Polecam tylko tym, którzy nie boją się przedobrzyć.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Fatalne zauroczenie - Elżbieta Gizela Erban

Błękit - Nancy Bilyeau

Kwadrans - Emilia Kiereś

Cenny motyw - Małgorzata Rogala

Krótka wymiana ognia - Zyta Rudzka

Miedziany listek - Emilia Kiereś

Ósme życie (dla Brilki). Tom 1 - Nino Haratischwili

Wilcze kobiety - Hanna Greń

Okruchy gorzkiej czekolady. Rachunek nieprawdopodobieństwa - Elżbieta Sidorowicz

Enola Holmes. Tom 3. Sprawa złowieszczych bukietów - Nancy Springer